Περιορισμοί: τι ΔΕΝ λέει ο δείκτης

• Η τιμή αναφοράς δεν είναι η τιμή του δικού σου καταστήματος

  ουσιώδης

  Ο δείκτης χρησιμοποιεί μία τιμή αναφοράς ανά έτος από ετερογενείς πηγές, αναγωγές και εκτιμήσεις. Δεν είναι μετρημένη εθνική διάμεσος για κάθε χρονιά. Η τιμή που πληρώνεις εξαρτάται από την περιοχή, το κατάστημα, το προϊόν και το κανάλι αγοράς.

  Τι κάνουμε: Δίνουμε εύρος αβεβαιότητας σε κάθε έτος και ξεχωριστό χάρτη τιμών ανά πόλη από τις αναφορές επισκεπτών.

• Το πιτόγυρο δεν είναι το ίδιο προϊόν σε όλη τη σειρά

  ουσιώδης

  Τα ιστορικά γραμμάρια και η εξέλιξη της σύνθεσης είναι παραδοχές μοντέλου, όχι σειρά μετρήσεων της αγοράς. Η κορύφωση και η μείωση της μερίδας χρειάζονται επαλήθευση. Το σημερινό βάρος είναι ορισμός προϊόντος αναφοράς. Η τιμή εποχής αφορά το τότε τυλιχτό· η κλασική τιμή και ο δείκτης ανά βάρος εξαρτώνται από αυτές τις παραδοχές.

  Τι κάνουμε: Ο κύριος δείκτης εκφράζεται σε «κλασικά πιτόγυρα», δηλαδή αναγμένα σε σταθερή βάση 88 γρ. Η τιμή εποχής παραμένει ορατή παντού δίπλα.

• Ο λόγος τιμών δεν μετρά γραμμάρια κρέατος

  αξιοσημείωτος

  Ο λόγος τιμής τυλιχτού προς μερίδα συγκρίνει τιμές μέσα στον ίδιο κατάλογο. Δεν μετρά πόσο κρέας μπαίνει στην πίτα: επηρεάζεται και από συνοδευτικά, μέγεθος και τιμολογιακή πολιτική. Το αποθηκευμένο πιλοτικό αρχείο έχει 4.581 γραμμές, αλλά 1.528 επαναλαμβάνουν ακριβώς τα ίδια πεδία. Μετά τη συγχώνευση μένουν 3.053 διακριτές περιγραφές καταλόγων. Βάρος αναφέρεται σε 66 από 1.068 περιγραφές μερίδας (6,2%) και σε 3 από 1.985 περιγραφές τυλιχτού. Αυτές δεν είναι επαληθευμένες ταυτότητες προϊόντων ή αντιπροσωπευτικό δείγμα αγοράς.

  Τι κάνουμε: Στις δηλώσεις μερίδας, τα 300 γρ. εμφανίζονται 52 φορές, με εύρος 200-500 γρ. Οι περιγραφές τυλιχτού περιλαμβάνουν XL και διαφορετικά κρέατα, ενώ δεν διευκρινίζουν αν το βάρος αφορά νωπό ή ψημένο κρέας. ΔΕΝ φτάνουν για βαθμονόμηση της ιστορικής μερίδας. Αποσύρθηκε το συμπέρασμα ότι οι ακριβότερες πόλεις δεν πουλάνε μεγαλύτερη μερίδα: οι επιλεγμένες δηλώσεις βάρους και οι διάμεσες τιμές πόλεων δεν μετρούν τα ίδια προϊόντα. Οι γεωγραφικοί συντελεστές παραμένουν συντελεστές τιμής.

• 1976-1989: διατίμηση, όχι ελεύθερη αγορά

  ουσιώδης

  Οι τιμές αυτής της περιόδου προέρχονται από διατιμήσεις (ανώτατες επιτρεπόμενες τιμές). Δεν είναι τιμές ελεύθερης αγοράς και συχνά υπολείπονται της πραγματικής τιμής πώλησης. Η ρύθμιση μάλιστα δεν σταματά ούτε το 1989: η Αγορανομική Διάταξη 14/1989 αντικαθιστά το σταθερό όριο με τύπο δεμένο στο κόστος του κρέατος, που παρέμεινε σε ισχύ και μετά το 1992.

  Τι κάνουμε: Εφαρμόζουμε συντελεστή +11,0%, μέσο όρο ΔΥΟ μετρήσεων: της «Μακεδονίας» του 1976, που δίνει διατίμηση 7,50 δρχ δίπλα σε τιμή αγοράς 8 δρχ, και του δημοσιεύματος του 1989, που δίνει 65 έναντι 70-80. Το εύρος μένει φαρδύ, ±35%, και τα έτη σημαίνονται με ξεχωριστή ζώνη στο γράφημα.

• Ο κατώτατος μισθός δεν είναι ο μέσος μισθός

  αξιοσημείωτος

  Ο δείκτης μετράει τον νόμιμο κατώτατο μισθό άγαμου χωρίς τριετίες. Δεν αντιπροσωπεύει τον μέσο μισθό, ούτε ελεύθερους επαγγελματίες, μερική απασχόληση, ανασφάλιστη εργασία ή επιδόματα.

  Τι κάνουμε: Ο υπολογιστής μισθού επιτρέπει να βάλεις τον δικό σου καθαρό μισθό και να δεις τον προσωπικό σου δείκτη. Ο μέσος και ο διάμεσος μισθός πλήρους απασχόλησης μετριούνται πλέον χωριστά, στα έτη που υπάρχουν πηγές. Δες τον μέσο και τον διάμεσο μισθό στην ίδια μονάδα.

• Η σειρά συνδυάζει εισόδους τιμών και υπολογισμούς

  αξιοσημείωτος

  Έτη με είσοδο τιμής βαθμού A ή B υπάρχουν σε 20 από τα 51 έτη (1977-1978, 1980, 1983-1984, 1989, 1998, 2000-2002, 2011, 2015, 2019-2026). Ο βαθμός δεν πιστοποιεί εθνική μέτρηση: οι είσοδοι περιλαμβάνουν τοπικές πηγές, διατιμήσεις και εκτιμήσεις. Τα υπόλοιπα έτη προκύπτουν από διαφορετικούς κανόνες παρεμβολής ή αναγωγής· στην περίοδο 2012-2019 εφαρμόζονται και κανόνες μετακύλισης και στρογγυλοποίησης τιμών. Κάθε έτος δηλώνει τον κανόνα που πράγματι χρησιμοποιεί.

  Τι κάνουμε: Κάθε έτος φέρει βαθμό εμπιστοσύνης A-D και ο πίνακας δείχνει από πού προήλθε κάθε αριθμός.

• Ο δείκτης εστίασης δεν κινείται πάντα όπως το σουβλάκι

  αξιοσημείωτος

  Τα καλάθια ΔΤΚ δεν είναι τιμές ενός προϊόντος. Το «παραμένουν αμετάβλητες» της διάταξης του Μαΐου 1979 δεν τεκμηρίωνε πάγωμα για ολόκληρο το έτος: οι πηγές Ιουνίου/Ιουλίου δείχνουν μεταγενέστερη αύξηση. Διορθώθηκε το μηδενικό βάρος στην ιστορική παρεμβολή. Στην αλλαγή του ευρώ η έρευνα Ριζοσπάστη ανέφερε αυξήσεις ως 46%, δηλαδή μέγιστο του ρεπορτάζ, όχι εθνική διάμεσο.

  Τι κάνουμε: Η παρεμβολή εξακολουθεί να δηλώνεται ως υπολογισμός. Τοπικές διατιμήσεις και μεμονωμένες αγορές δεν παρουσιάζονται ως εθνικό δείγμα.

• Η αναγωγή σε κλασικό πιτόγυρο στηρίζεται σε παραδοχή

  αξιοσημείωτος

  Υποθέτουμε ότι το 70% της αξίας ενός τυλιχτού είναι το κρέας. Το πόσο κοστίζει αυτή η παραδοχή είναι μετρήσιμο: ο δείκτης του 1976 είναι 314 με τη σημερινή παραδοχή, γίνεται 327 αν το πραγματικό μερίδιο είναι 60% και 296 αν είναι 80%. Δηλαδή περίπου ±5% στο παλιότερο άκρο της σειράς, και λιγότερο όσο πλησιάζουμε στο σήμερα.

  Τι κάνουμε: Η σελίδα υπολογισμών περιλαμβάνει ανάλυση ευαισθησίας: μετακινείς την παραδοχή και βλέπεις πόσο αλλάζει το αποτέλεσμα.

• Δεν μετράμε ποιότητα, γεύση ή υγιεινή

  ήπιος

  Ένα πιτόγυρο 4,30 € με νωπό χοιρινό και ένα πιτόγυρο 4,30 € με κατεψυγμένο ανασυσταμένο κρέας μετρούν το ίδιο στον δείκτη.

  Τι κάνουμε: Καταγράφουμε μόνο μετρήσιμα χαρακτηριστικά (γραμμάρια, σύνθεση), όχι ποιότητα πρώτης ύλης.

• Μόνο τιμή πάγκου, χωρίς delivery

  ήπιος

  Το καλάθι αναφοράς είναι η τιμή στο κατάστημα. Οι τιμές delivery (και οι χρεώσεις πλατφόρμας) είναι σήμερα αισθητά υψηλότερες και δεν μπαίνουν στη σειρά.

  Τι κάνουμε: Οι παρατηρήσεις καταγράφουν το κανάλι πώλησης και ανάγονται ρητά σε τιμή πάγκου.

• Οι αναφορές επισκεπτών δεν είναι στατιστικό δείγμα

  ήπιος

  Οι τιμές που στέλνουν οι επισκέπτες είναι αυτοεπιλεγμένο δείγμα, με μνήμη που μπορεί να απέχει δεκαετίες από το γεγονός.

  Τι κάνουμε: Εμφανίζονται ως ξεχωριστό στρώμα σύγκρισης, με διάμεσο και περικομμένο μέσο. ΔΕΝ μπαίνουν στον δείκτη: η σελίδα τιμών δείχνει προσομοίωση «τι θα γινόταν αν έμπαιναν με βάρος w», αλλά η δημοσιευμένη σειρά δεν τις χρησιμοποιεί ποτέ.

Ο κανόνας: αν ένα νούμερο δεν αντέχει σε έλεγχο, δεν αξίζει να δημοσιευτεί. Γι' αυτό κάθε έτος έχει εύρος, βαθμό εμπιστοσύνης και πηγή, και γι' αυτό υπάρχει η φόρμα διόρθωσης παρακάτω.